wysocko wielkie
wysocko wielkie
szkola
Historia OSP w Wysocku Wielkim

Ochotnicza Straż Pożarna w Wysocku Wielkim powstała w lipcu 1924r. z inicjatywy ówczesnego sołtysa gminy Wysocko Wielkie – Stanisława Przybylskiego. Pomysł został życzliwie przyjęty przez mieszkańców wioski, gdyż do straży wpisało się 49 osób. Wszystkich członków podzielono na 3 oddziały: sikawkowy, wodny i ratowniczy. Na czele jednostki stał komendant, a na tą funkcję wybrano gospodarza Franciszka Grzędę. Dowódcą oddziału sikawkowego został organista Józef Guziński. Jednostka użytkowała sikawkę będącą własnością majątku ziemskiego w Wysocku Wielkim, którego właścicielem był hrabia Bogdan Szembek. Sikawka w pierwszych latach istnienia jednostki przechowywana była na terenie majątku, a za jej sprawność odpowiedzialny był kowal Stanisłąw Hegmit, którego w OSP wybrano prądownikiem. Dowódcą oddziału wodnego był gospodarz Antoni Janiak, a oddziału ratowniczego Michał (.).

Jednocześnie na mocy rozporządzenia Wojewody Poznańskiego z 1923r. w gminie utworzona zostaje obowiązkowa straż pożarna do której należeć musiał każdy zdrowy mężczyzna w wieku od 18 do 55 lat mieszkający na terenie gminy i obozu dworskiego, z wyłączeniem członków Ochotniczej Straży Pożarnej. W realiach niewielkiej miejscowości jaką było wówczas Wysocko Wielkie w praktyce nie odróżniano członków ochotniczej i obowiązkowej straży pożarnej. Tym bardziej, że obie jednostki korzystały z tego samego sprzętu i pomieszczeń. Do obu jednostek należało wówczas 108 mieszkańców Wysocka.

W roku 1925 gospodarz Franciszek Modrzyński ukończył 14-dniowy kurs naczelników straży pożarnych w Ostrowie Wielkopolskim i zostaje wybrany naczelnikiem OSP. Funkcję prezesa obejmuje Stanisław Stanglewicz zatrudniony na PKP jako kierownik pociągu. Stanowisko sekretarza powierzono Stanisławowi Przybylskiemu.

W ciągu pierwszych pięciu lat istnienia jednostki zarząd odbył 17 posiedzeń oraz zorganizował 27 ćwiczeń. Jednostka brała udział w 3 akcjach gaśniczych na terenie gminy oraz przy gaszeniu pożaru w Starych Kamienicach i w lasach należących do Bogdana Szembeka.

Z inicjatywy Stanisława Stanglewicza zakupiono sztandar który został uroczyście poświecony w dniu 29 lipca 1928r. w miejscowym kościele i do dzisiaj jest w posiadaniu naszej jednostki.

Nie zachowały się żadne dokumenty z działalności OSP z tamtego czasu. Na początku lat trzydziestych minionego wieku jest ona wykazana w rejestrze istniejących jednostek jaki prowadził ówczesny Wielkopolski Związek Straży Pożarnych, ale nie bierze ona udziału w zawodach pożarniczych organizowanych przez oddział tego Związku w Ostrowie Wielkopolskim. W końcu lat trzydziestych władze tego oddziału nie wykazywały istnienia OSP. Wydaje się, że w okresie wielkiego kryzysu gospodarczego który miał wówczas miejsce, mieszkańcy uznali że obowiązkowa straż pożarna w dostatecznym stopniu zabezpieczy ich mienie przed pożarami. Wówczas, że po tragicznej śmierci Stanisława Hegmita, właściciel ręcznej sikawki – Bogdan Szembek wypożyczył ją gminie i była ona przechowywana w drewnianej szopie na posesji rodziny Właśniaków.

Reaktywowanie działalności Ochotniczej Straży Pożarnej nastąpiło dnia 8 lutego 1959r. na zebraniu odbytym w Szkole Podstawowej w Wysocku Wielkim. Wybrano wówczas 7-osobowy zarząd w składzie: prezes – Ignacy Mroziński, naczelnik – Stanisław Walotka, wiceprezes – Józef Grzęda, sekretarz – Edmund Janiak, skarbnik – Jan Śródka i członkowie zarządu – Zygmunt Helczyk i Antoni Kruszyk. Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej został kierownik szkoły Władysław Filipiak, a jej członkami: Bogdan Kalina i Jan Kisielewski. Do nowopowstałej jednostki wpisało się 28 osób. Po roku działalności jednostka liczyła 20 członków czynnych, 25 podopiecznych i jednego dożywotniego. Przystąpiono do szlamowania stawu przeciwpożarowego i aktywnie włączono się w budowę świetlicy wiejskiej. Zakupiono w roku 1960 roku używaną sikawkę ręczną z wężami ssawnymi i tłocznymi, która z braku strażnicy początkowo przechowywano pod gołym niebem, a później w pomieszczeniach gospodarczych Mariana Wojtasiaka. W tym samym okresie naczelnik Stanisław Walotka ukończył kurs dowódców plutonu zorganizowany przez Komendę Powiatową Zawodowej Straży Pożarnej w Ostrowie Wielkopolskim. Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Wysocku Wielkim zakupiło dla potrzeb jednostki ręczną syrenę alarmową.

W listopadzie 1962 rozpoczęto w czynie społecznym budowę strażnicy. Na ten cel zakupiono 5 wagonów aszki w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Ostrow Wielkopolskim, którą zawieźli do Wysocka własnym sprzętem rolnicy: Franciszek Ciesielski, Józef Grzęda, Paweł Działocha i Stanisław Bryjak  przy wydatniej pomocy załogi PGR Wysocko Wielkie którą kierował Mieczysław Rudawski. Dokumentację techniczną opracował Czesław Mroziński. Realizacja tej inwestycji trwała prawie 6 lat, gdyż oddana ona została do użytku w dniu 6 października 1968r. W powstanie tego obiektu duży wkład wniesi: Marian Wojtczak, Stanisław Walotka, Ignacy Mroziński, Feliks Helczyk, Wawrzyn Maleta, Kazimierz Guziński, Eugeniusz Grzelak, Bogdan Porasiak, Wiktor Krawczyk, Bronisław Jaźwiec, Czesław Torz, Edmund Janiak, Władysław Stachurski, Mieczysław Szewczyk, Henryk Szymankiewicz i Franciszek Stachurski. W dniu 11 grudnia 1967r. jednostka otrzymuje pierwszą motopompę marki „Polonia” typu M-400 wraz z osprzętem. W dniu 29 września 1968r. jednostka była po raz pierwszy organizatorem rejonowych zawodów sportowo-pożarniczych i odniosła w nich pierwszy sukces zwyciężając w rywalizacji w swojej grupie.

W 1972, jednostka wzbogaciła się o wóz do przewozu sprzętu gaśniczego, który wykonano w czynie społecznym na podwoziu zwykłego pojazdu konnego. Największy wkład pracy w tą adaptację wnieśli: Stanisław Torchalski, Józef Gularek i Eugeniusz Grzelak oraz młodzi strażacy: Ryszard Stachurski, Marek Guziński, Krzysztof Jąkalski i Stanisław Matysiak. Pojazd ten był na stanie OSP do lipca 1993 roku.

W dniu września 1973r. jednostka obchodziła 50 rocznicę istnienia. Podczas tej uroczystości wręczono jej nowy sztandar Oprócz gaszenia pożarów członkowie i władze jednostki dużą wagę przywiązywali do działań prewencyjno-propagandowych. I Tak, co roku 4 zespoły przeprowadzały kontrole stanu bezpieczeństwa przeciwpożarowego we wszystkich gospodarstwach rolnych i innych obiektach stanowiących własność osób fizycznych na terenie Wysocka Wielkiego i Smardowskich Olendrów. W sumie w latach osiemdziesiątych kontrolami obejmowano ponad 200 tego typu obiektów.

Od roku 1980 OSP aktywnie włączała się w organizację eliminacji Ogólnopolskiego Turnieju Wiedzy Pożarniczej pod hasłem: „Młodzież zapobiega pożarom”. Co roku organizowano eliminacje szkolne w miejscowej Szkole Podstawowej oraz dwukrotnie eliminacje gminne i eliminację wojewódzką. Podczas tej eliminacji zwycięstwo odniósł Dariusz Burkietowicz, który następnie sklasyfikowany został na 11 miejscu w finale ogólnopolskim w Nowym Sączu. Zwyciezcą eliminacji gminnej w 1991r. został Tomasz Waleński, a czołowe miejsca na tym szczeblu zajmowali:  Rafał Jakubowksi, Rafał Tyszko, Tafał Helczyk, Mariusz Karbowiak, Anna Jarosik i Nina Sójka. Jednostka była organizatorem gminnych zawodów sportowo-pożarniczych w latach: 1978, 1985, 1991, 1994, 1998, 2000 i 2004.

Stałą troską kolejnych zarządów OSP jest utrzymanie w należytym stanie technicznym budynku strażnicy, który posadowiony jest na trudnym gruncie i budowany był metodą oszczędnościową. W efekcie wymaga systematycznych napraw. W miarę posiadanych środków finansowych modernizowane są powieszczenia w tym obiekcie.

Od roku 1978 jednostka w miarę systematycznie co roku uczestniczy w gminnych zawodach sportowo-pożarniczych, gdzie w ostatnich latach obsadza wszystkie kategorie wiekowe. Znane są szczególnie osiągnięcia pań i dziewcząt Wysockich, które wielokrotnie zwyciężały w tych imprezach. Dziękieki temu we wszystkich zestawieniach zbiorczych plasują się na czołowych miejscach we wszystkich grupach wiekowych. Ich osiągnięcia walnie przyczyniły się do sukcesów OSP w punktacji ogólnej gminnych zawodów sportowo-pożarniczych, w których w roku 2003, 2004 i 2005 była sklasyfikowana na drugim miejscu, a w następnych dwóch latach zwyciężała bezapelacyjnie.

W czerwcu 1993r. jednostka została zmotoryzowana, a pierwszy samochód marki „Nysa” był na jej stanie przez 19 lat. Od maja obiegłego roku mamy na wyposażeniu samochód Renault Traffic.

2013-06-03
Opracował: Zygmunt Lubieniecki